Türk Şiiri 2007’nin de yayınlanmasıyla Hakan Arslarıbenzer’in imza attığı yıllık sayısı üçe ulaşmış oldu, Böylece daha önce Büyükharf Yayınları’ndan çıkan Arslanbenzer’in yaptığı yıllıklar bu sene Nirengi Kitap aracılığıyla okurlarıyla buluşurken istikrarını da odaya koymuş oldu. Bu tarz yayınlar bir kez ortaya konularak yetinilecek çalışmalar değil. Yıllar içinde devam ederek kendi değerlerini ve belirliyiciliklerini ortaya koyan, bir biri- kim oluşturdukça belge olma vasfı artan kitaplar. Arslarıbenzer’in yıllığının üçüncü kitaba ulaşmış olması, onun da kendi çalışmasının devam edeceği yönündeki irade beyanını daha da kuvvetli bir şekilde ifade ettiğinin açık göstergesidir.

Yıllık çalışması her şeyden önce bu alanda varolan bir zihniyet tekelinin tekerine çomak sokması bakımından çok önemlidir. Türk şiiri hakkında söz söyleme makamında olan, kendinde bunu gören insanların iktidar tekeli dışında yer alan ve diğerlerinden farklı olarak “Türk Şiiri” ibaresiyle isimlendiren Arslanbenzer’in yıllığının varlığı zaman içinde diğer yıllıkları hazırlayanların üzerinde de etkili olacağını ve bunun hayırlı gelişmelere vesile olabileceğini düşünüyorum.

Daha önce de yazmıştım, Hakan Arslanbenzerin yıllığı “sistematiği” ile şiire emek vermenin ne demek olduğunu gösteren bir çalışma. Geçen seneden farklı olarak bu sene Arslanbenzer “II. Yeni bölümüne yer vermemiş. Tabii Arslanbenzer’in bileceği bir şey ama kim bilir belki gelecek sene de “60 Kuşağına” yer vemez. Bu da şürin güncel fotoğrafını çekme amacını taşıyan yıllığı sırf adet yerini bulsun diye "protokol" cetveline çevirmekten uzak tutar. Bu sene sistematik şöyle: 1960 Kuşağı, Ara Kuşak, 1980 Kuşağı, Yeni Hece Şiiri, Neo-Epik Şiir, Yeni Biçimci Şiir ve Bireyseller... Arslanbenzer’in 1992 doğumlu 16 yaşındaki Murat Şahin’e verdiği değer bile “protokol” adamı olmadığını göstermeye yeter bence. Burada illa vurgulamam gereken bir şey var: Şahin için “zar atmıyor” Arslanbenzer, tam tersine dengeli ve eleştirel bir tutumla dikkatleri onun üstüne çekiyor Arslanbenzer’in gerek kuşaklar gerekse de tek tek şairler ve şiirleri hakkında yaptığı değerlendirmeleri bir buzdağının su üzerinde görünen kısmı gibi değerledirebiliriz. (Ayrıca sözünü tartarak ve sakınmadan kullandığını belirtelim. Msl: İsmet Özel değerlendirmesi). Her biri uzun bir eleştirel mesaiye dayanan “rastgele” kurulmamış bu cümlelerin arka planlarını okuyacağımız daha kapsamlı yazılardan oluşan Dünyaya Saldıran Şair gibi Arslanbenzer kitaplarının yayınlanması zannediyorum ki bu tespitimin havada durmadığını daha netlikle ortaya koyacaktır (Hakan Arslanbenzer’in bir süredir yayınlayacağını duyurduğu "İmgenin Ölümü" adlı kitabını da tam da bu sebeple bekliyorum.)

Hakan Arslanbenzer’in önümüzdeki yıllarda da bu çalışmayı sürdürmesi Türk şiirini hem güncel anlamda hem de ileride edebiyat tarihçilerinin geriye dönüp bakacağı “eleştirel” belgeler bulabilmesi bakımından hayati önem taşımaktadır Şiirin bugününü tartmak ve tartışmak isteyenler Ayslanbenzer’in seçimlerine katılmasalar bile onun yıllığını dikkate almak zorunda kalacakiar. Çünkü bunca "emek-yoğun" bir çalışmayı görmezden gelme lüksünü giderek daha az göze alabileceklerdir.

Farkında mısınız? Hakan ARSLANBENZER'in iki yıldır çıkardığı şiir yıllıkları Türk şiirinin damarlarını açıyor.
ARSLANBENZER, bu üçüncü yılda da aynı heyecan ve kararlılıkla yoluna devam ediyor. Bu büyük yol, büyük Türk şiirine gidiyor.

Şair, eleştirmen, editör, çevirmen. 1971 Kars doğumlu. Ankara Atatürk Anadolu (1990) ve İstanbul İngilizce Öğretmenliği (2006) mezunu.

Matbu uğrakları, Dergah, Şehrengiz, Atlılar, Huruç, Kılavuz ve Fayrap. Şehrengiz (1997), Atlılar (2000-2005) ve Fayrap'ın genel yayın yönetmeni.

Neo-epik şiir görüşünü ortaya attı. Bunun verimleri olarak; Reis'in Kara Merhemi (1997, Dergah Yayınları), Şehidet'in Erken Günlerini Anarak (1998, Dergah Yay.) ve Namus ve Başka Şiir